Do końca 2021 roku Indonezja (zwana dalej „Indonezją”) dysponowała 800 000 ton rezerw rudy cyny, co stanowiło 16% światowych zasobów, a wskaźnik wydobycia rezerw wynosił 15 lat i był niższy od światowej średniej wynoszącej 17 lat. Obecne zasoby rudy cyny w Indonezji charakteryzują się głębszymi złożami o niższej zawartości rudy, a jej wydobycie zostało znacznie ograniczone. Obecnie głębokość wydobycia w indonezyjskiej kopalni cyny zmniejszyła się z 50 metrów pod powierzchnią do 100–150 metrów pod powierzchnią. Trudności wydobywcze wzrosły, a wydobycie cyny w indonezyjskiej kopalni spadało z roku na rok – ze szczytu 104 500 ton w 2011 r. do 53 000 ton w 2020 r. Chociaż Indonezja jest nadal drugim co do wielkości dostawcą rudy cyny na świecie, jej udział w globalnej produkcji cyny zmniejszył się z 35% w 2011 r. do 20% w 2020 r.

Jako drugi co do wielkości producent rafinowanej cyny na świecie, Indonezja ma bardzo duże znaczenie pod względem zaopatrzenia w ten surowiec, jednak całkowita podaż rafinowanej cyny w Indonezji oraz elastyczność podaży wykazują tendencję spadkową.

Po pierwsze, polityka eksportowa rudy surowej Indonezji nadal była zaostrzana. W listopadzie 2021 r. prezydent Indonezji Joko Widodo zapowiedział wstrzymanie eksportu rudy cyny z Indonezji w 2024 r. W 2014 r. Ministerstwo Handlu Indonezji wydało rozporządzenie handlowe nr 44 zakazujące eksportu surowej cyny, co ma na celu ograniczenie utraty dużej liczby zasobów cyny po niskich cenach oraz poprawę rozwoju przemysłu cyny i głosu cenowego zasobów cyny. Po wdrożeniu rozporządzenia produkcja rudy cyny w kopalniach w Indonezji została zmniejszona. W 2020 r. stosunek produkcji cyny z kopalni do produkcji cyny rafinowanej w Indonezji wynosił zaledwie 0,9. Ponieważ zdolności hutnicze Indonezji są niższe niż rudy cyny, a krajowe zdolności hutnicze są trudne do przetworzenia pierwotnie eksportowanej rudy cyny w krótkim okresie, produkcja rudy cyny w Indonezji zmniejszyła się, aby zaspokoić popyt na huty w kraju. Od 2019 roku wskaźnik dopasowania produkcji cyny rafinowanej w indonezyjskiej kopalni cyny wynosił mniej niż 1, podczas gdy w 2020 roku wyniósł on zaledwie 0,9. Produkcja w kopalni cyny nie była w stanie sprostać krajowej produkcji cyny rafinowanej.

Po drugie, ogólny spadek jakości zasobów w Indonezji, problemy z rozrzedzeniem zasobów lądowych i rosnącymi trudnościami w wydobyciu z dna morskiego, ograniczają wydobycie rudy cyny. Obecnie podwodne kopalnie cyny stanowią główną część wydobycia cyny w Indonezji. Wydobycie podwodne jest trudne i kosztowne, a wydobycie cyny będzie również sezonowe.

Firma Tianma jest największym producentem cyny w Indonezji, z 90% powierzchni kraju zatwierdzonymi do wydobycia cyny, a jej wydobycie cyny w strefie przybrzeżnej stanowi 94%. Jednak z powodu złego zarządzania firmą Tianma, jej prawa górnicze zostały nadmiernie eksploatowane przez dużą liczbę małych, prywatnych górników, co zmusiło firmę Tianma do wzmocnienia kontroli nad prawami górniczymi w ostatnich latach. Obecnie wydobycie cyny z kopalni firmy jest w większym stopniu uzależnione od podmorskich kopalni cyny, a udział wydobycia z przybrzeżnych kopalni cyny wzrósł z 54% w 2010 roku do 94% w 2020 roku. Pod koniec 2020 roku firma Tianma posiadała jedynie 16 000 ton wysokiej jakości lądowych rezerw rudy cyny.

Produkcja cyny metalicznej firmy Tianma wykazuje ogólną tendencję spadkową. W 2019 r. produkcja cyny firmy Tianma osiągnęła 76 000 ton, co oznacza wzrost o 128% rok do roku, co jest wysokim poziomem w ostatnich latach. Było to spowodowane głównie wprowadzeniem nowych przepisów eksportowych w Indonezji w czwartym kwartale 2018 r., które umożliwiły firmie Tianma uzyskanie danych statystycznych o produkcji nielegalnych górników w ramach licencji, ale rzeczywista zdolność produkcyjna firmy w zakresie cyny nie wzrosła. Od tego czasu produkcja cyny firmy Tianma stale spada. W pierwszych trzech kwartałach 2021 r. produkcja rafinowanej cyny firmy Tianma wyniosła 19 000 ton, co oznacza spadek o 49% rok do roku.

Po trzecie, małe prywatne przedsiębiorstwa hutnicze stały się główną siłą napędową dostaw rafinowanej cyny w

W przyszłości zasoby cyny w Indonezji będą koncentrowane w dużych hutach

Ostatnio eksport sztabek cyny z Indonezji odnotował poprawę rok do roku, głównie dzięki wzrostowi eksportu sztabek cyny z prywatnych hut. Do końca 2020 r. całkowita zdolność produkcyjna rafinowanej cyny prywatnych hut w Indonezji wyniosła około 50 000 ton, co stanowiło 62% całkowitej zdolności produkcyjnej Indonezji. Jedną z charakterystycznych cech wydobycia cyny i rafinowanej cyny w Indonezji jest to, że większość z nich to produkcja na małą skalę prowadzona przez prywatne przedsiębiorstwa, a produkcja będzie elastycznie dostosowywana do poziomu cen. Gdy cena cyny jest wysoka, małe przedsiębiorstwa natychmiast zwiększają produkcję, a gdy cena cyny spada, zamykają moce produkcyjne. W związku z tym wydobycie rudy cyny i rafinowanej cyny w Indonezji charakteryzuje się dużą zmiennością i słabą przewidywalnością.

W pierwszych trzech kwartałach 2021 roku Indonezja wyeksportowała 53 000 ton rafinowanej cyny, co stanowi wzrost o 4,8% w porównaniu z analogicznym okresem 2020 roku. Autor uważa, że ​​eksport rafinowanej cyny przez lokalne prywatne huty zrekompensował spadek produkcji rafinowanej cyny przez firmę Tianma. Warto jednak zauważyć, że wzrost mocy produkcyjnych i rzeczywista wielkość eksportu prywatnych hut będą nadal regulowane przez coraz bardziej rygorystyczny przegląd ochrony środowiska w Indonezji. Do stycznia 2022 roku rząd Indonezji nie wydał nowej licencji na eksport cyny za pośrednictwem giełdy.

Autor uważa, że ​​w przyszłości zasoby cyny w Indonezji będą bardziej skoncentrowane w dużych hutach, prawdopodobieństwo znacznego wzrostu produkcji cyny rafinowanej przez małe przedsiębiorstwa będzie coraz mniejsze, produkcja cyny rafinowanej będzie miała tendencję do stabilności, a elastyczność produkcji będzie systematycznie spadać. Wraz ze spadkiem jakości rudy cyny surowej w Indonezji, tryb produkcji na małą skalę przez małe przedsiębiorstwa staje się coraz bardziej nieopłacalny, a duża liczba małych przedsiębiorstw zostanie wyeliminowana z rynku. Po wprowadzeniu nowego prawa górniczego w Indonezji, podaż rudy cyny surowej będzie w większym stopniu trafiać do dużych przedsiębiorstw, co doprowadzi do „efektu wypychania” w zakresie podaży rudy cyny surowej dla małych hut.